در سال ۱۳۷۹ نخستين بخش از تحقيقات او كه به تعدادي از رهبران اركستر و آهنگسازان ايراني اختصاص دارد به چاپ رسيد كه بازتاب مثبتي را در پي داشت. دكتر محمود خوشنام از آن به عنوان نشانه اي از روي آوردن نسل جديد به موسيقي جدي و احساس مسئوليت در حفظ ميراث موسيقي دانان برجسته ايران ياد كرد و دكتر محسن حجاريان (م.ح. آريان) در فصلنامه موسيقي شناسي ايراني (چاپ مريلند/آمريكا) اين اثر را مايه سرفرازي جامعه نوپاي موسيقي شناسي ايران قلمداد نمود.

اخيرا دومين جلد از اين مجموعه كه به نوازندگان سنتور، قانون، تمبك و دف اختصاص دارد انتشار يافته و ارفع اطرايي (تكنواز سنتور، پژوهشگر و استاد سابق هنرستان موسيقي ملي) هم پيشگفتاري بر آن نگاشته است. اين جلد مزين به طرح جلد زيبايي از محمد وجداني (خطاط، نقاش و شاعر معاصر) نيز مي باشد.

پژمان اكبرزاده به تدوين جلد سوم (شامل نوازندگان ديگر سازهاي ملي تار، سه تار، عود، ني، كمانچه پژوهشگران و موسيقي شناسان ايراني) و جلد چهارم كه نوازندگان سازهاي كلاسيك را دربر مي گيرد مشغول است. اطلاعات، عكس ها و مدارك بسياري از فعاليتهاي اين هنرمندان كه بعضا هيچگاه در ايران انتشار نيافته و در حال از بين رفتن بود گردآوري شده و اين دو جلد نيز در صورت رفع مشكلات مالي موجود،‍در آينده نزديك در دسترس علاقه مندان قرار خواهد گرفت.

انجام اينگونه پروژه ها با توجه به گستردگي و دشواري هاي خاص خود، در ساير كشورها معمولا به وسيله يك گروه پژوهشي و با حمايت مادي بنيادهاي فرهنگي صورت مي پذيرد و عدم برخورداري از اينگونه حمايتها موجب شده است كه جلد دوم مجموعه موسيقي دانان ايراني با سه سال تاخير روانه بازار كتاب گردد! اميد است اينگونه فعاليتها بيش از پيش مورد توجه و پشتيباني نهادهاي ذي ربط قرار گيرد